امروز خوشبختانه تا این لحظه خبری از زلزله و پس لرزه نیست و واقعا امیدوارم که تمام شده باشد. برای بسیاری از ما نیشابوری ها این اولین تجربه از زلزله بود که بسیاری از ما رامجبور به گذراندن شب در خیابانها نمود. اگر به سابقه تاریخی زلزله در نیشابور دقت کنیم تقریبا در هر دوره هزار ساله باید انتظار یک زلزله شدید را در شهرمان داشته باشیم و با توجه به اینکه نیشابور بر رو ی یک گسل واقع شده است این احتمال را افزایش می دهد.برطبق اعلام پژوهشگاه زلزله گسل نیشابور به طول ۴۷ کیلومتر از شمال غرب به جنوب شرق کشیده شده است و در حال حاضر نیز فعال است . این گسل در سالهای ۱۲۰۹ و ۱۲۷۰ و ۱۴۰۵ میلادی نیز فعال شده و کل شهر را ویران نموده است. ( منبع :www.alef.ir) با توجه به این موارد و سوابق تاریخی نیشابور از نیروهای پشتیبانی مانند هلال احمر ؛ آتش نشانی و نیروی انتظامی انتظار آمادگی بیشتری می رفت که متاسفانه عملکرد بسیار ضعیفی داشتند. از طرف دیگر در این شرایط بحرانی وجود یک ستاد پیشگیری از حوادث غیر مترقبه برای هماهنگ نمودن کمک های امدادی و اطلاع رسانی ضروری می نماید که باز هم متاسفانه وجود چنین ستادی بعید به نظر می رسید. تصور نمائید اگر خدای نکرده این زلزله تنها چند صدم شدیدتر بود و یا چند ثانیه بیشتر ادامه پیدا می کرد جدای از تلفات جانی و مالی این حادثه جو روانی ایجاد شده و مسئله امنیتی شهر بسیار آشفته می گردید . تجربه تلخ شهر بم و حتی تجربه قدیمی های شهر نیشابور بسیار برای می تواند راهگشا باشد و برای اطلاع رسانی و تقویت روحیه مردم راه اندازی یک
ایستگاه رادیویی محلی فوق العاده
مهم و ضروری به نظر می رسد. این حادثه درس بزرگی برای ما مردم نیشابور و مسئولان شهرمان بود که بدانیم و بفهمیم و درصدد عبرت گرفتن از آن بر آئیم که :
نیشابور آمادگی رویارویی با بلایای طبیعی را ندارد